Suchitoto Rehberi

Suchitoto, El Salvador'ın Cuscatlán bölgesinde, taş döşeli sokakların beyaza boyalı evlerin arasından geçtiği küçük bir kolonyal kasaba. Uykulu değil, gerçekten sakin bir hali var, ve bu hemen hissediliyor. Planladığın bir gecelik durak burada kolayca üç günlük tembel bir molaya dönüşüyor, ve kimse bu kaymaya aldırmıyor. Zaten kimse acele etmiyor gibi.

Suchitoto'ya El Salvador'ın kültür başkenti diyorlar, gelir gelmez neden dediklerini anlıyorsun. Sıradan kapıların arkasında küçük galeriler saklı duruyor, kasabanın hemen her köşesinde. Meydandaki kiliseyi geçe geçe birinden diğerine dolaşmak sabahların doğal ritmi oluyor, ve saatin kaçta olduğunu çabucak unutuyorsun. Kısacık bir yürüyüş bile kendiliğinden bir galeri turuna dönüşüveriyor, hiç planlamadan.

Bu yaratıcı damar Suchitoto'da turizmden çok daha derinlere iniyor. Kasabada açılan sanat ve kültür mekanları, gençlere ve çocuklara alışılmışın dışında bir şeyler yapma imkanı sunuyor. Eski bir kültür merkezi bugün bir eğitim mekanı olarak çalışıyor; sanat, bilgisayar ve dans üzerine ücretsiz kurslar veriyor. Kapılar açıksa başını uzat, hangi dersin işlendiğini hiç bilemezsin. Yerel halk bu mekanların kasabaya kattığı şeyle gerçekten gurur duyuyor gibi görünüyor, ve bu gurur sana da bulaşıyor.

Bir öğleden sonra Suchitoto'da, dünyanın dört bir yanından toplanmış tabaklar ve antika eşyalarla tepeden tırnağa kaplı tuhaf küçük bir müzeye girdik. Basit bir durak gibi görünüyor, kabul etmek gerek. Ama sıcak bir öğleden sonrasında yarım saatini ayır yeter, çünkü yolculuğun en tuhaf ve akılda en kalıcı saatlerinden birine dönüşüyor, hiç beklemediğin bir şekilde.

Çatıların altında, Suchitlán Gölü ülkenin en büyük rezervuarı olarak uzanıp gidiyor. İnsan yapımı bir göl bu, 1970'lerin ortasında Cerrón Grande barajıyla oluşmuş. Suya çıkmak, aşağı indiğinde hiç de zor olmuyor. Kıyıdan kasabaya bakan manzara ise tek başına bu uzun inişe fazlasıyla değiyor, hele akşamüzeri ışık değişirken.

Kasabanın hemen dışında, Los Tercios şelalesi kurak mevsimin büyük bölümünde susuz kalıyor. Manzarası yine de gitmeye değer, kayalarla ve çalılıklarla çevrili bir sahne sunuyor. Suchitoto'ya ışık meydanın üzerinde yavaşça altın renge dönerken döndük. Fazladan geçirdiğimiz o gecelere gerçekten seviniyorduk, çünkü hiçbiri boşa geçmemişti. Suchitoto'dan ayrılırken bile geride bir şeyler bıraktığımızı hissettik, tekrar döneceğimizi bile bile. Böyle küçük ve sakin bir kasabanın insanda bu kadar iz bırakması, doğrusu bizi de şaşırttı, ve galiba bu yüzden herkes burada bir gün fazladan kalmayı seçiyor.