Figeac Rehberi

Figeac, Fransa'nın Lot bölgesinde, Lot nehrinin bir kolu olan Célé nehri kıyısında, Massif Central'ın güneybatı ucunda kurulu küçük bir kasaba. Çevresini geniş tarım arazileri sarıyor, eski merkeze girer girmez kendini gerçek bir ortaçağ labirentinde buluyorsun: dar, kıvrımlı sokaklar ve üzerine sarkan bal rengi kumtaşı evler seni karşılıyor. Burası gezip geçilecek bir yer değil, içine dalıp uzun süre ayrılmak istemeyeceğin, adımlarını yavaşlatan bir kasaba gibi hissettiriyor.

Figeac, resmi olarak Sanat ve Tarih Kasabası unvanını taşıyor ve Oksitanya'nın on sekiz Büyük Sit Alanı'ndan biri sayılıyor; birkaç dakika içinde nedenini anlıyorsun. Ana meydan Place du Foirail, demir balkonlu yüksek evler ve eskiden kumaş ile tahıl kurutmak için kullanılan soleilho denen açık galerilerle çevrili. Elinde bir kahveyle burada otursan, kasabanın tamamı önünden geçiyor gibi hissediyorsun.

Asıl sürpriz Champollion. Figeac'ın en ünlü evladı Mısır hiyerogliflerini çözen kişi ve 1991'den beri açık olan Champollion Müzesi bu hikâyeyi öyle iyi anlatıyor ki yılda 40.000'den fazla ziyaretçi çekiyor. Hemen dışarıda, Place des Écritures'te, heykeltıraş Joseph Kosuth'un yaptığı dev Rosetta Taşı kopyası zeminin içine yerleştirilmiş duruyor. Fırsatın varsa rehberli tura katıl, hiyeroglifler o zaman daha çok anlam kazanıyor.

Figeac, boyutuna göre beklenenden çok daha fazla müzeye sahip. Musée Paulin-Ratier ve Musée de la Résistance, Notre-Dame-du-Puy kilisesinin arkasındaki eski manastır odalarında yeniden düzenlenen Musée d'histoire de Figeac ile birlikte duruyor. Champollion Müzesi'nin hemen yanında, meydana bakan asma bir bahçe, galeriler arasında mola vermek için sakin bir köşe sunuyor.

Figeac aynı zamanda doğaya açılan bir kapı gibi duruyor, hem de her yaştan gezgine uyacak kadar geniş bir yelpazede. Rehberli yürüyüşler seni Aiguille du Cingle ve Aiguille de Lissac adlı iki ilginç kaya kütlesine götürüyor, GR65 hac yolu ise kireçtaşı platolarından ve meşe ormanlarından geçiyor. Suya inersen, Lot nehrinde kısa bir kano turu ya da tekne gezisi yapabilir, ya da Célé vadisini takip ederek Marcilhac-sur-Célé'ye kadar gidip eski manastırın kalıntılarını görebilirsin.

Hiçbir şey ziyaretçiler için kurgulanmış gibi durmuyor, üstelik birkaç sokak içeri girdiğinde bunu unutuvermen işten bile değil. Figeac kendi sıradan gününü yaşıyor, pazar tezgâhları, kilise çanları, ara sokaklardan geçen çocuklar, komşusuyla laflayan esnaf, sen de bir süreliğine oraya ait biriymişsin gibi ona eşlik ediyorsun ve ayrılırken geride bir şey bıraktığını hissediyorsun.